|
20.
juni 2008
Sølutorgið í Vágsbotni
mynd: Jens K. Vang - Sosialurin
mynd: Jens K. Vang - Sosialurin
Góðan dagin øll
og hjartaliga vælkomin oman í Vágsbotn.
Tað er hugnaligt at síggja
so nógv fólk koma saman her í dag.
”Leingi er tað, ið væl skal vera,”
er vælkent orðafelli, men nú er sølutorgið
í Vágsbotni liðugt, nú er einki
eftir, nú er tað klárt at taka í
nýtslu, og tað fegnast vit um.
Tað er ikki sørt, at tankarnir
fara á flog, tá ið ein stendur her í
Vágsbotni ein góðan summardag, nú
ið álmanakkin sigur, at vit hava longsta dag,
og komið er hægst á summarið.
Vit, sum eru komin eitt sindur upp í
árini, minnast við einum farra av sorgblídni,
men tó við gleði aftur á tíðina,
tá ið Vágsbotnur og Eystaravág
vóru samferðsluæðrin til og úr
Havn.
Í Vágsbotni var eitt yðjandi
lív frá morgni vil myrkurs hvønn dag
alt árið. Her fóru og komu fólk
í land, og her var nógv vøra upp- og
umskipað.
Smábátarnir seldu fisk
og fugl. Útróðrarbátarnir í
Nólsoy, við grønmálaðum stokki,
lógu her í Vágsbotni um ólavsøkumundið
og seldu lunda og lomviga. Um mánaðarskiftið
august/september seldu teir havhest og annars, tá
ið útróðrarveður var, seldu teir
havnarfólki eitt kók av nýfiskaðum
fiski til døgurða.
Ikki tí, havnarmenn vóru
eisini raskir at rógva út. Gimmi, teir á
Kák og teir á Lava, Gull-Símun, teir
hjá Vála-Jákup, Peter McGavin, Gynne-Jóanes,
Talis, Perlan og Affe, bert fyri at nevna nakrar vælkendar
útróðrarmenn í býnum, -
og eg kundi nevnt nógvar, nógvar aðrar.
Her hevði Zacharias á Argjaboða
sína bensin- og oljusølu. Her helt Útvarpið
til frá 1957 til 1981. Samvinnufelagið seldi
skipsmonnum klæðir og skipsútgerð.
Her hevði Radiokarl sín radiohandil og Poul Hansen
sína skrivstovu. Her var ein “taxastøð”,
sum tað æt tá.
Matstova var í Perluni og á
Sjómansheiminum. Skóhandilin hjá Jóan
Jakku og amboðshandilin hjá Valdemar Lützen.
Í smiðjuni hjá Wenzel úti í
Bakka var eisini nógv virksemi.
Men eitt kunnu vit fegnast um, og tað
er, at Undirhúsið og Andrias í Vágsbotni
enn halda tørn. Ikki tí, vit eru fegin um,
at í dag er annað virksemi, har handlar og fyritøkur
áður vóru. Bygningar og hús standa
ikki tóm, tíbetur.
Smábátar, útróðrarmenn
og handilsfólk kring landið hava til denna dag
selt fisk, grind, fugl og annan døgurðamat í
Vágsbotni.
Men alt virksemi hevur verið meir
ella minni óskipað, og tað er henda trupulleika
vit í kommununi royna at loysa við hesum sølutorgi.
Arbeitt verður við eini heildarloysn
fyri alt økið við Vestaruvág, í
Vágsbotni og niðara parti av Tórsgøtu,
tí vit síggja nógvar møguleikar
at gagnnýta økið betur og ikki minst,
at vit fáa eitt hugnaligt umhvørvi her undir
Bryggjubakka og fram við vágni. At bryggjukanturin
seinastu árini mest hevur verið brúktur
at parkera bilar á, halda vit, er ov meiningsleyst.
Sølutorgið er sum sagt fyrsta
stigið í eini størri verkætlan,
og ein varislig byrjan at gera eina “havnapromenadu”
við lívd og sól, sum kemur at hava við
sær fleiri uttanduratiltøk á bryggjuni,
og ikki mist, at tað í framtíðini
verður - sum tað altíð hevur verið
- møguleiki at keypt sær eitt kók av
fiski, grind og spik, fugl og aðrar matvørur,
men nú undir skipaðum viðurskiftum.
Fari við hetta høvi at bjóða
øllum føroyingum: úr Akrabyrgi norð
í Enniberg, úr Fugloy og vestur í Mykines
- innløgumonnum og kvinnum, útróðarmonnum,
veiðimonnum, handilsfólki og øllum, sum
hava okkurt at selja, at vera vælkomin at brúka
sølutorgið í Vágsbotni.
Bjarni Kyster og hansara fólk hava arbeitt og skipa
hetta økið og fari eg at takka teimum fyri valaverk.
Og tit: Mortan Johannesen, Norð-fra,
Mikkjal Holm, Palli Simonsen, Hans Marius í Byrgi,
Snæbjørn Frýdal og tit í Hvonn
– takk fyri, at tit tóku so væl undir
við áheitanini at vera her í dag og vísa
á nakrar møguleikar við sølutorginum.
At enda fari eg at ynskja okkum øllum
til lukku við nýggja sølutorginum, sum
vónandi verður nógv brúkt til gleði
og gagns fyri alt Føroya fólk.
Gott summar øll somul -
Torgið er tykkara. Ger so væl!
Heðin Mortensen
borgarstjóri
|
