Lívsstílsstevna 2007 - 27. oktober 2007

Góðu fyrireikarar, framsýnarar og gestir annars!

Tá eg fekk áheitan um at seta Lívsstílsstevnuna, sum er tann fyrsta av sínum slag í Føroyum, var eg beinanvegin greiður yvir, at illa bar til at halda eina setanarrøðu, ið til fulnar kann lýsa hetta so víða og breiða fyribrigdið, sum lívsstílur jú er.

Lívsstílur kann jú bæði vera tað, sum er innaní, uttaná og uttanum, og neyvan kann nakar av okkum til fulnar seta orð á nakað so persónligt, sum okkara egna lívsstíl. Og verri enn so altíð duga vit sjálv best at greiða frá, hvør júst okkara lívsstílur er.

Frá vøggu til grøv eru vit undir ávirkan. Vit verða ávirkað av okkara umhvørvi og av hvørjum øðrum, og seinni verða vit ikki minni ávirkað av tí, vit bæði síggja og hoyra, og alt samalt er tað óivað við til at forma okkum og okkara lívsstíl.

At eingin langt síðani er komin við hugskotinum um eina lívsstílsstevnu sum hesa, er kanska ikki so løgið, tí tað er væl ikki so øgiliga langt síðani, at føroyingar av álvara gjørdust og vildu gerast meira tilvitaðir um seg sjálvan.

Vit hava í øldir verið avbyrgd í Norðuratlantshavi, og tað hevur verið í herindum nú og tá, at vit hava fingið impulsir og íblástur uttanífrá, ið hava myndað tær størstu broytingar, okkum og okkara landi hevur verið fyri upp gjøgnum tíðina.

Men so hvørt sum heimurin er blivin størri og vit eru blivin størri partur av tí stóra heimssamfelagnum gjøgnum alheimsgerðina, er tilvitskan vaksin tilsvarandi, so tað nú er at kalla gerandiskostur, at vit hyggja at okkum sjálvum og okkara sjálvsmynd.

Lívsstílur er í fyrsta umfari tað, vit eru fødd við og fødd til, men so sanniliga er tað eisini nakað, hvør einstakur av okkum sjálvur ger sítt til at evna og mynda, tí so hvørt sum vit geva honum meira ans, jú meira munnu vit hava hug at ávirka hann eisini.

Tíðirnar broytast og tað gera vit eisini. Hugsa vit aftur í trýssini, síggja vit fyri okkum tey, ið tá vóru ung – hvussu tey eftir loknan arbeiðsdag smoygdu arbeiðsklæðini av sær og fóru í stásið, tí nú skuldi svingast á bonaða gólvinum í Sjónleikarhúsinum.

Hálva øld seinni síggja vit hesi somu fyri okkum, hvussu tey eftir loknan arbeiðsdag smoyggja tann fína arbeiðsbúnan av sær og fara í vásaklæðini, tí nú skal rokast heima við hús – ella fyri ikki um at tala: Úti á trøðni…

Fyri at venda aftur til hetta við ávirkanini uttanífrá, so er hon í dag sterkari og størri enn nakrantíð, og hugtøk sum »at finna seg sjálvan« eru vanlig í dagligari talu, men vóru fullkomuliga óhugsandi fyri bert fáum árum síðani.

At finna seg sjálvan kann eisini vera at finna sín lívsstíl, men samstundis kann tað eisini vera ein lívsstílur, at tú júst ikki finnur teg sjálvan. Tí tín lívsstílur er tín og bara tín, og tí ber tað heldur ikki til at liva lívsstílin hjá einum øðrum.

Persónlig heilsurøkt og vælvera eru fyribrigdi, mong okkara leggja sera stóran dent á í dag, men sum fáur ella eingin gav gætur fyrr. Vit síggja átøk í hópatali, ið venda sær til tann einstaka, so neyvan slepst undan at hugsa um seg sjálvan frá innast til uttast.

Vit vita, at við góðum og sunnum kosti, frískari luft og eitt sindur av sveitta av og á, so eru møguleikarnir fyri einum betri lívi munandi størri. Prísin fyri tað øvugta kenna vit, tí samstundis sum alt skal vera so lætt og ómaksleyst, økjast persónligu krøvini.

Hóast allar hugsandi hentleikar, ið skulu gera okkum lívið lættari, er stress nú á døgum gerandiskostur hjá mongum, og nógvir av dagsins heilsutrupulleikum hava fingið felagsheitið »vælverusjúkur« – snøgt sagt, tí vit kanska hava tað ov gott.

Djúpast sæð snýr lívsstílur seg tí um, hvussu vit liva og skapa okkara lív, og í øllum førum er lívsstílur ein spurningur um at velja, tí í allarflestu førum er lívið ikki tann bera tilvild, men nakað, vit hvør í sínum lagi kunnu hava stóra ávirkan á.

Vit kenna jú orðatøk, sum at »klæði skapa fólk« og at »navnið spillir ongan«, og eg kundi hildið fram við fleiri líknandi, ið júst taka fram tað persónliga sniðið, ið ger hvønn einstakan av okkum til nakað serligt, ið er nakað heilt fyri seg.

»Tann, ið leitar, skal finna«, og eg eri sannførdur um, at er tað onkur, ið gongur og leitar eftir sínum lívsstíli, so eru nógvar hjálpandi hendur og mong góð ráð at heinta her hesar báðar dagarnar, Lívsstílsstevnan er sett at verða her á Hálsi.

Endamálið við hesi stevnu er jú at skapa eina fjølbroytta, annaðleiðis, sprelska, áhugaverda og ikki minst forvitnisliga stevnu, sum lýsir so nógvar síður sum gjørligt, ið hava við ymiskan lívvstíl at gera.

Sum eg síggi stevnuna, er tað eisini í sera stóran mun eydnast bæði fyrireikarum og framsýnarum at røkka so víða sum gjørligt, tí her er sanniliga nógv og ymiskt, ið eisini umboðar sera nógvar síður av lívsstíli.

Lívsstílur er nakað, sum hevur við allar sansirnar at gera, og tí ivist eg heldur ikki í, at mong hesar dagarnar fara at leita sær higar, so tey fáa stimbrað sínar sansir og tikið ímóti nýggjum íblástri, ið – tilvitað ella ikki – kann trimma lívsstílin eitt sindur.

Takk fyri – og góða Lívsstílsstevnu!

Heðin Mortensen