28. juli 2006

Ólavsøkuhald í Keypmannahavn 2006

Góðu útisetar, góðu landsmenn og føroyavinir!

Vónandi hava tit higartil havt tveir góðar og hugnaligar ólavsøkudagar.

Eg eri glaður aftur í ár at hava fingið høvi at bera tykkum, sum í kvøld eru komin saman á Norðurbryggjuni til midnáttarsang eina ólavsøkuheilsan, og eri eg stýrisbólkinum fyri ólavsøkuhaldinum í Keypmannahavn takksamur fyri heiðurin.

Fari fyrst fyri Havnar Róðrarfelag at takka róðrarfelagnum í Ishøj fyri blíðskapin, okkum var vístur á regattasiglingini í juni mánaði.

Í allarfagrasta summarveðri vóru nógv vinabond knýtt, og deiligt var at hitta gamlar vinir og kenningar aftur.

Tað er saktans tí, at ólavsøkan hevur so nógv at týða í okkara samleika og mentan sum fólk og tjóð, at Føroyahúsið, føroyingafeløgini og onnur feløg fyri trimum árum síðani tóku stig til at skipa fyri ólavsøkuhaldi á Bryggjuni í Keypmannahavn.

Føroyingum dámar væl at syngja, og ikki minst ólavsøkukvøld gevur henda sanggleði afturljóð um alla Havnina.

Samstundis sum tykkara felagssangur ljómar um Norðurbryggjuna, eru túsundtals føroyingar komnir saman á Vaglinum í Havn til felagssang.

Vit syngja somu sangir úr sama sanghefti. – Nítjan sangir eftir ellivu av okkara fólkakærastu yrkjarum.

Fjálgir sangir, ið eru okkum vælkendir, og sum vit mestsum duga uttanat. Sangir, ið vit øll eru góð við, og sum ávirka sinnalagið, - fáa sterkar, djúpar og eymar kenslur í minnisbrotum fram í sinnið aftur.

Sangir, ið vit lærdu sum børn og ung, og sum vit mangan hava sungið í skúlanum, kirkjuni og samkomuni, til jarðarferðir, í veitslulagi, í brúdleypum og í føðingardøgum, á fólkafundum og øðrum stevnum, ja í øllum lívsins viðurskiftum, har fólk koma saman til gamans og álvara.

Burtur úr sangvaði okkara hesa ólavsøkuna, komi eg at hugsa um yndisligu náttúrulýsingina hjá Christiani Matras, har hann í sanginum: Einki er sum summarkvøld við strendur, fær okkum at hugsa um hugnaligar, friðsælar kvøldarløtur í fjøruni ella í báti fram við landi.

Annað dømi er vakri sangurin hjá Maurentiusi Viðstein, har hann fer við okkum út um bøgarðarnar, út í vøkru føroysku náttúruna.

Og allir hinir góðu sangirnir og løgini, sum eru fólkaogn, har sungið verður um kærleika og longsil, náttúru og sjómanslív, um móður- og faðirkærleika og gudlýdni.

Latið okkum í felag nýta ólavsøkuna – um vit eru stødd í Keypmannahavn ella á Vaglinum í Havn - at seta lívsgleðina í hásætið.

Latið okkum vísa, at í felag ber til at skapa hugna og trivna. Latið okkum, tá ið ólavsøkuhaldið er av, kunna siga, at vit øll hava havt eina góða ólavsøku.

Vón mín skal vera, at tit, ið eru komin saman á Norðurbryggjuni í kvøld, og vit á Vaglinum í Havn, hvør í sínum lagi hava sannað orðatakið, at maður er mans gaman.

Takk fyri og góða ólavsøku.

Heðin Mortensen
borgarstjóri