11. mars 2006

Góðu veitslugestir! Góðu Kyndlar!

Fyrst vil eg ynskja Kyndli hjartaliga tillukku við teimum 50 árunum, ið felagið má sigast at bera við yndi – kanska ongantíð so livandi og sprelskt sum nú!

Og so vil eg eisini takka fyri, at Hjørdis og eg vóru boðin við í hesa stórfingu veitslu tykkara í kvøld.

Takk fyri eina sera hugaliga løtu í Mullers Pakkhús í gjár. Har borðreitt bleiv við øllum góðum. Hugnaligt var at síggja myndasavnið og góðan tónleik av nýggju fløguni hjá Kyndli.

Eisini við eg ynskja heiðuslimunum hjá Kyndli í gjár, Jógvan Andras, Hannis og Torbjørn, hjartaliga tillukku.

Tiltikin er hann, hin olympiski eldurin, sum teir gomlu grikkarnir høvdu brennandi, tá teir kappaðust í mongum og ymsum leikum.

Olympiski eldurin var sprottin úr einum loga, tendraður av sólargeislum á Olympia í Grikkalandi, gamla heimstaðnum hjá fornu olympisku leikunum.

Í nýggjari tíð, tá olympisku leikirnir aftur vaknaðu til lívs, hevur við kyndli verið runnið millum lond og eisini tvørtur um heimspartar og heimshøv við hesum eldi.

Eldurin og brennandi kyndilin kunnu merkja so nógv, og søguliga vita vit, at til allar tíðir hevur henda brennandi glóðin og hesin livandi login fylgt menniskjanum.

Login hevur verið neyðugur fyri at yvirliva, samstundis sum hann er eitt tekin um lív, og í griksku gudalæruni var eldurin ein gáva frá gudunum til menniskjuni.

Hetta, at tendra kyndlar og at bera olympiskan eld, hendir bara fjórðahvørt ár, men her heima hjá okkum er kyndilin ikki nøkur sjáldsom sjón, men gerandiskostur.

Fyrr í vikuni, hósdagin, vóru 50 ár liðin, síðani ung losjufólk í Havn tóku seg saman og kyndu nýggjan eld, og henda kyndlagonga hevur ikki steðgað á síðani.

Er kyndilin sjálvur tekin um lív, so er grøni liturin tað ikki minni, og hetta fara vit í hesi komandi tíðini at verða mint á, nú náttúran fer at spretta og grønkast.

Jú, sanniliga hava tey dugað at valt sær heiti og lit, hesi ungu í Losjuni í Havn, sum tann 10. mars í 1956 løgdu lunnar undir hondbóltsfelagið Kyndil.

Sum ikki eina ferð vóru kvinnurnar við í fremstu røð, og kvinnuliðið hjá Kyndli spældi fyrsta landskappingardystin hjá felagnum í mai sama árið, og seinni sama mánað spældu menninir sín fyrsta dyst.

Báðir endaðu við javnleiki, men síðani hevur eingin sæð í halaferðina á Kyndli, tí hesa hálvu øldina hevur felagið ment seg til at vera tað mest vinnandi í Føroyum.

Kvinnurnar hava fimm ferðir verið føroyameistarar, og menninir hava gjørt uppaftur meira um seg við ikki færri enn 28 meistaraheitum.

Og hvør veit, um ikki uppaftur leskiligari hagtøl vera at spæla sær við, tá hetta kappingarárið er úti, tí enn eru bæði kvinnurnar og menninir væl við í oddanum.

Nú skal eg ikki halda nakra afturlítandi røðu, men nú vit hátíðarhalda tey fyrstu 50 árini hjá Kyndli, slepst ikki undan at hugleiða eitt sindur tann vegin.

Onkur klókur maður hevur eina ferð sagt, at »lívið er ikki teir dagarnir, sum eru farnir, men teir dagarnir, vit minnast aftur á«.

Í so máta kann ikki sigast annað, enn at Kyndil hevur livað lívið, tí her eru nógvar góðar løtur at minnast aftur á, og tað skulu tit eisini vera fegin um og errin av.

Tit hava við tykkara mongu og stóru ítróttaravrikum verið fyrimynd fyri onnur ítróttarfólk – bæði her í Havnini, men eisini kring alt landið.

Við einum slíkum søguliga væl grundaðum botni, er tað eisini ein stór ábyrgd, ið liggur á tykkum øllum, at bera henda bjarta og logandi kyndilin víðari.

Sum nevnt at byrja við, er Kyndil framvegis við sítt fríska lív, og einki er at ivast í, at um tit halda fram á somu leið, sum slóðað er fyri, eiga tit eina bjarta framtíð.

Tit hava sæð virði í at skapa karmar og innihald í tykkara góða ungdómsarbeiði, ið er so týdningarmikið í ítróttarhøpi, tí tað eru børnini og tey ungu, sum eru framtíðin.

Virðið á øllum tí góða, tit við tykkara stóra arbeiði eru við til at leggja niður í tað uppvaksandi ættarliðið, kann slett ikki gerast upp í pengum.

Mangur, ið traðkaði sínar barnaskógvar í Kyndli, hevur seinni í lívinum ásannað, at tað var virðismikil lærdómur at fáa á barna- og ungdómsárunum.

Henda stóra fjøld, sum í kvøld er komin saman at hátíðarhalda runda dagin, er eisini prógv um, at mong grøn hjørtu bankað fyri felag tykkara og vilja bera kyndilin.

Drívið á, tí við tykkara sjálvbodna innsatsi og stóra ágrýtni síggja tit til, at bæði í dag og í framtíðini er innihald í orðunum um »eina sunna sál í einum sunnum likami«.

Sum borgarstjóri í hesum býi eri eg errin av Kyndli, tí Kyndil er eitt felag við einum felagsskapi og einum samanhaldi, ið ger Havnina so ómetaliga nógv ríkari!

Og sum forseti í Ítróttasambandi Føroya vil eg enn eina ferð ynskja tykkum hjartaliga tillukku við teimum fsyrstu 50 árunum og takka fyri tað nógva og góða, Kyndil hevur givið føroyskum ítrótti gjøgnum øll hesi árini!

Takk fyri!

Heðin Mortensen